Tedirgin ve belirsiz bir ortamda maça çıktı, bordo mavililer. 3 ihtimalli bir sonuca herkes hazırdı. Yine mi puan kaybı diye düşünen camiayı, Sosa, Abdülkadir, Pareirra gibi oyuncuların iyi oyunuyla rahatlattılar.
Ünal hoca, anne acısı nedeniyle Konya’daydı. Onun yerine genç ama deneyimli Hüseyin Cimşir vardı. Hüseyin hoca, Ünal hocadan taktik dizilişi aldı ve saha içinde oyuncuların uygulamasını istedi. Zaman zaman aksaklık yaşasa da, kanat oyunu ile Trabzonspor sonuca gitti. Çift forvet ve kanat oyunundaki ısrarı, bordo mavili takıma net 3 puan kazandırdı.
Sosa, attığı gol dışında sorumluluk anlayışı ile de Ben buradayım dedi. Novak, Trabzonspor’a gelene kadar golcü bir solbekti. O da boş kaldığı pozisyonda iyi bir kafa vuruşuyla üzerine düşeni yaptı. Burak Yılmaz, çok eleştiri alsa da, herşeyi unutmuş gibi oynadı.
Abdülkadir’e ayrı bir parantez açmak lazım. Oyunun her anında ve alanında Trabzonspor’u diri tutan, takımı önde tutan isimdi. Sağa, sola deplase oldu, alan açtı ve takımın yüzde 30 yükünü çekti. Yusuf’un üzerinde taraftar ve medya baskısı var. Çok yetenekli. Yapması gereken, kulağını tıkayıp hayalindeki gibi oynamak. Mustafa Yumlu’nun talihsiz olayı ve Ünal Karaman’ın annesinin vefatı yine de unutulmaması gereken iki olay. Yumlu’ya geçmiş olsun dileklerimizi iletelim.
Acılar, mutlulukları gölgeler zaman zaman. Ünal hocamın acısı hepimizin acısı.Tüm anneler, hepimizin annesi. Onun yüreği rahmetli annesiyle, aklı da Manisa’daydı. Bunun böyle olduğunu çok iyi biliyorum. Ana’ların yerini hiçbir galibiyet kesmez ama onun için az da olsa moral olmuştur. Allah rahmet etsin, mekanı cennet olsun.
Trabzonspor, zor geçmesi beklenen haftayı kolay geçti ve Milli maç arasında daha da güçlenip geri dönecektir. Beklentim bu yönde.
HAYATA DÖNÜŞ
Paylaş